Waar gaat mijn boek over?

Waar gaat mijn boek over?

Waar gaat mijn boek over?

Ja, goede vraag, over politiek antwoord ik vaak, maar daar nemen mensen geen genoegen mee en dat is maar goed ook zeg ik met een glimlach. Ja, de waarover en waarom – een betere vraag trouwens – is en zijn goede vragen waar ik ergens diep van binnen het antwoord wel op weet, maar dat niet aan de oppervlakte ligt.

Oké, het gaat over politiek. Wat dan in de politiek? Dat ik denk en geloof dat de politiek anders kan.

Twee werelden bij elkaar brengen

Alles moet nog duidelijker worden, maar ik zit nu te denken aan een stuk eigen verhaal, waar kom ik vandaan en wat heb ik meegemaakt waardoor ik geloof dat het anders kan. Kortom, waarom heeft u bron de waarheid in pacht of denkt zij dat te hebben? Ik geloof sowieso niet in de absolute waarheid, wel in verschillende visies. Dit is dan de mijne. Of eigenlijk de mindfulness-visie (zo noem ik het dan maar even kort-door-de-bocht) en de politieke visie die ik in mijnzelf bij elkaar zie komen en waarvan ik denk dat ze te verenigen zijn, maar dat nu ab-so-luut niet zijn.

Het gaat om de beleving van de politicus

Ik ga dan in op de belevingswereld van de mensen die erin zitten, want dat zijn de mensen die ik begeleid en die ik ook wil helpen om de cultuur te veranderen. De politieke visie is daarvoor voor mij minder van belang. De grens heb ik gesteld op democratische waarden, dus het uitsluiten van mensen om deel te nemen aan een democratie is voor mij een brug te ver. Verder kan je wat mij betreft heel veel vinden. Van een nieuwe berg in het midden van Nederland tot het oneindig veel geld pompen in de economie nog even los welke van die ideeën een goed idee zijn.

Politieke cultuur

Wanneer ik het heb over een politieke cultuur, een spel, het ego van de mensen in de politiek dan kan ik niet ontkomen om te praten over het politieke systeem. Daar spelen politieke partijen een belangrijke rol, de top daarin vooral, want die bepalen een hoop wat er gebeurd in de politiek en ook wie er tot toe wordt gelaten. Of je moet een eigen politieke partij oprichten, maar dat is niet interessant wanneer je geen nieuwe stroming in de politiek weet aan de boren. Ik durf nu al de voorspelling aan dat De Partij voor de Toekomst (ja die van Henk Krol) weinig kans van slagen heeft. Hij heeft geen nieuw standpunt of andere richting. Met geluk en mazzel haalt hij hooguit 1 zetel, maar ik zet in op 0.

Het gaat al mis voordat je erin gaat

Ik zie een probleem in het systeem om erin te komen. Om in de politiek te komen, want daar kom je alleen in wanneer je de mensen kent die erin zitten. En daar zie ik dat mensen gaan afspreken met die mensen om een netwerk op te bouwen. Slim, maar in hoeverre behouden zij daarbij hun eigen identiteit. Dat vraag ik mij af. En daar begint al wat veel kiezers niet leuk vinden; politici die alleen anderen naar de mond praten. 

Why?

Daar komen een aantal andere dingen bij. Waarom zit je in de politiek? Ook iets wat niet veel politici weten en dus waaien ze snel met alle winden mee. En denken ze dat ze voor heel Nederland in de politiek. Nou ik weet het niet, maar Henk Krol (hij lijkt me best aardig, maar het is gewoon een perfect voorbeeld) zit er niet voor mij wanneer hij allerlei voorstellen doet over het pensioenstelsel. Zo voel ik dat in ieder geval niet, maar ik zal eerlijk zijn, ik heb niet al zijn voorstellen onder de loep genomen. Ik denk ook dat je zeker er niet voor iedereen moet willen zijn, want met dat je er voor iedereen bent, ben je er dus voor niemand. Dan bereik je dus niets.

Wat ik heb geleerd

En dan gaat mijn boek verder over dingen die ik heb geleerd in de politiek, zoals dat je nooit met een schone lei in de politiek komt. Er zitten al mensen die dingen hebben meegemaakt en doordat politiek vaak persoonlijk is of word heeft dat invloed op jou of je nu wilt of niet.

Ego

Dan nog een stuk over het ego. Hoe dat werkt en hoe ik over ego denk, iets met dat je niet je ego en gedachten bent. Echt niet.

Onveilig

En ik wil een stuk over dat het niet veilig is in de politiek. Doordat het een wedstrijd is, is iedereen te allen tijde, je vijand. Dat doet iets met mensen. We hebben onze mond vol over dat kinderen veilig moeten kunnen opgroeien, maar volwassen die 24/7 in een onveilige politieke omgeving rondlopen is prima. Alsof dat niest met je doet. Ik weet niet of jullie wel eens met politici praten – ik wel – en o man, de achterdocht en het cynisme bij de meeste is heel groot. Ook onrealistisch groot in mijn ogen. Alles is zwart, ze denken dat iedereen een dubbele agenda heeft en ondertussen voelen ze zich denk ik redelijk machteloos, maar durven ze dat nooit toe geven. 

En dan nog dit…

Ja, over dat alleen zijn, alles zwart zien – al is het alleen al doordat je de hele dag negatief nieuws tot je neemt – dat drijft mij zeker ook om iets over te zeggen.

Dan nog een stuk over seksisme wat echt belachelijk groot is in de politiek. Of dat nou iets met macht te doen heeft? Ik weet het niet, maar ik kan het niet onbesproken laten. Al is het maar om de idiote voorbeelden te kunnen noemen, haha, nu al zin in.

Dan nog iets over kwetsbaarheid, gevoel en het idee dat je 100% op de hoogte moet zijn voordat je iets kan zeggen over een onderwerp – iets wat veel tegenhoudt om de politiek in te gaan.

Nou ja, dat dus. 

Waar gaat mijn boek over?

Zeg jij het maar, wat moet ik antwoorden wanneer ik deze vraag krijg?

 

Waarom “koffiedrinken” niet zorgt voor politiek succes

Waarom “koffiedrinken” niet zorgt voor politiek succes

Ik kan het eigenlijk niet meer horen. “Ik ga de komende tijd heel veel koffie drinken om te onderzoeken of ik een politieke stap moet maken. Of “Ik ben gevraagd, maar ik praat nu met heel veel mensen of ik écht voor een kandidatuur moet gaan.” Haha, begrijp me niet verkeerd, ik heb het ook veel gedaan in de politiek: “koffiedrinken”. Oftewel, draagvlak creëeren, en ja, het is ook nog gewoon leuk. En het helpt ook bij gedachtevorming, maar misschien wel daarom ben ik er nu tegen. 

Wat zou hieronder zitten dacht ik laatst? Is het dat je denkt dat je draagvlak nodig hebt van of bij anderen om (wederom) voor een kandidatuur te gaan? En wat heb je daar dan aan? Heb je echt altijd die anderen nodig? Hoeveel zinloze koffies zou je hebben gedaan die niets hebben opgeleverd? Heb je het idee dat hoe meer mensen jou kennen, hoe groter je kans op politiek succes is? En dat hoe meer belangrijke mensen jij kent, hoe belangrijker je dan ook zelf bent? Hoe meer mensen je kent met meer macht, hoe machtiger je dan zelf bent? En is dat zo? 

Of zouden (toekomstige) politici koffiedrinken (synoniem voor lobbyen voor jezelf) uit onzekerheid. Dit zouden ze zelf nooit toegeven uiteraard, of voor erkenning. Hoe fijn is het wanneer iemand zegt dat hij of zij het met je eens is. Lekker toch? En beter nog: dat ze je steunen. Wellicht in je politieke campagneteam gaan nu de verkiezingen weer in het vizier komen. Daarbij, hoe meer mensen mij kennen, hoe kleiner de kans dat ik fouten maak, want “weet wat er speelt?” Vraagteken, want weet je echt wat er speelt wanneer je met een handvol – totaal niet representatieve mensen spreekt die lid zijn van een politieke partij? Dit is een retorische vraag. 

En, laten we eerlijk zijn, hoe drink je koffie in Corona-tijden????

Mag ik nog even doorgaan over dingen die ik hoor? Dingen zoals “Ik wil het helemaal anders doen”, omdat ze het uit het bedrijfsleven komen en dus de politiek gaan veranderen. Aannemend dat de politiek hetzelfde is als een bedrijf (eh, nee), kijk alleen maar al naar alle ondernemers die hard onderuit gaan in de politiek. Er zijn er honderden die je voor gingen – sorry, ik zeg maar even waar het op staat. 

Wat hier niet aan klopt

Eerlijk, mijn mening is veranderd sinds ik ondernemer ben. Ik moet denken aan de Senseo (ik ben er geen fan van, maar het voorbeeld is tekenend). Ze hebben voordat de Senseo op de markt kwam onderzoek gedaan naar de vraag. Wat bleek? De vraag was nul, want niemand dacht dat je ze een koffiezetapparaat nodig hadden waarmee je maar 1 of 2 koppen koffie kon zetten. En toch hebben ze het toen op de markt gebracht. En het was meteen een hit. Mensen bleken het massaal te kopen (in de beginjaren). 

Nu naar de politiek. Waarom zou je vragen naar wat anderen vinden? Of ze het met je eens zijn? Mensen weten vaak niet wat ze willen totdat het op de markt is. Wanneer jij je idee of toekomstvisie deelt met overtuiging zullen mensen je volgen, maar wanneer je gaat peilen of het goed valt – hmm… ik heb er geen goed idee bij. Wanneer je het mensen gaat vragen dan zullen ze zeggen dat het niet nodig is of je naar de mond praten. Wat heb je daaraan?

Daarbij, wil je niet authentiek zijn? Je past je toch (on)bewust aan om de gunst van de ander te krijgen wanneer jij koffie gaat drinken. Authentieke mensen luisteren ook, ik heb niet het idee dat dat echt gebeurd. Je luistert namelijk niet echt naar mensen; je probeert alleen je eigen agenda te promoten. De ander voelt dat. Mensen kunnen je arrogant vinden omdat ze doorhebben dat jij (net als velen) je ego belangrijker vindt dan echt hun problemen op te lossen.

Feitelijk wordt je het pluche dat je niet wilt zijn; je wordt net zoals veel mensen in de politiek die er zitten om de macht en niet om veranderingen door te voeren (al zeggen ze van wel), want je hebt geen agenda. Je hebt de agenda die je denkt dat anderen willen horen. 

    Bovendien, je bent echt niet belangrijker wanneer je meer mensen kent of spreekt. Wie je kent zegt niets over jou. Je zoekt eigenlijk erkenning van andere mensen, maar dit geef je nooit toe aan jezelf. De rest heeft het echter he-le-maal door en denken dit ook. Je onderschat de kiezer en mede-politicus die slimmer is dan je denkt.

      Wanneer jij weet wie je bent en waarom je het doet dan is alles gemakkelijker. Een fout maken bijvoorbeeld is niet erg wanneer je het uit kan leggen. Mensen begrijpen echt wel dat je een mens bent. Wanneer jij dicht bij jezelf blijft zal je zien dat mensen je vergeven, want je doet het voor hen. Veel politici denken dat ze het middelpunt van het universum zijn, want iedereen die ze tegenkomen weet wat ze doen. Alleen vergeten dat mensen om hen heen aardig willen zijn en dus verdiepen zij zich in jou, maar de rest van de wereld geeft hier niets om. Je bent niet belangrijker dan de AH boodschappen die zij moeten doen.

      Consequenties van “koffiedrinken”

      Maar “koffiedrinken” kan toch nooit kwaad? Hm. Eerlijk. Jawel.

      Mensen zijn niet dom. Kiezers zijn niet dom. Je concurrenten ook niet. En je partijgenoten ook niet. Mensen stemmen niet voor je want ze voelen dat je het voor de macht doet en niet voor hen. Je moet zoeken naar onderwerpen om iets te doen in de politiek, dit maakt je heel zwak. Mensen vinden je niet authentiek. Je bent zoals veel van de huidige politici die hun assistent door de krant laten bladeren om Kamervragen te stellen. Wil je dit echt?

      Echte leiders leiden en laten zich niet leiden door anderen. Wanneer jij je positie ontleent aan anderen dan leiden zij jouw i.p.v. andersom. Je hebt kans opdat mensen ook iets gaan vragen voor hun steun. Rutte heeft veel van zijn mensen ‘beloond’ met een ministersbaan. Daarbij, je hebt weinig voldoening, want je weet niet waar je het voor doet. Je hebt dus nooit een moment van succes. Hierdoor blijf je diep van binnen onzeker, want je ontleent je politieke carrière aan anderen. Dankzij hen zit je er. Uiteindelijk ben je een trekpop van andere mensen.

      Aan het eind van de dag ben je een nobody in de politiek, heb je geen politiek succes of word je op een zijspoor gezet wanneer je er al in zit. Je hebt geen invloed en macht wat je zo graag wilt. Iets met “wanneer twee vechten om een been dan gaat de derde ermee heen”. Wanneer je te graag de macht wilt en koffie gaat drinken om het zogenaamd niet te zeggen dat je dit wilt, maar alleen hun mening wilt horen (zucht) dan krijg je het niet of minder dan je eigenlijk wilt. Dat geloof ik echt. 

      Wat dan wel?

      Het klinkt kinderlijk eenvoudig, maar wat dacht je van eigen agenda zetten. Dat begint met bepalen wie jij bent. Wat je motiveert om de politiek in te gaan en dit uit te dragen. Dan weet je waarvoor je staat. Dit is dan dicht bij jezelf. Waardoor je de motivatie uit jezelf kan halen. Waardoor je op elke politieke vraag een antwoord hebt, want dit is wie jij bent, want je weet waarvoor je het doet. 

      Je wordt niet als de anderen, want je hebt een doel en je weet voor wie je het doet. Je ziet niet heel Nederland als je kiezersdoelgroep. Je weet hoe je een campagneteam bouwt. Je weet hoe je online ook opvalt en je bent authentiek; want er is maar één jij.

      Gevolg: anderen komen naar jou toe i.p.v. jij naar hen. Koffiedrinken is sowieso lastig in corona tijd, dus dat hoeft ook niet. Nu ben je consistent, je bent geen trekpop en je bent interessant voor een partij want je hebt je eigen volgers/kiezers.

        En het beste: je voelt je beter in je vel, want je kan echt jezelf zijn en dit kan je verder uitdiepen – dit is heel spannend, maar wanneer je dit echt durft ook heel mooi en zal je zeker politiek succes opleveren, en dus invloed en macht. Wanneer je loslaat wat je wilt krijg je het. Zo werkt het. Kijk maar naar Rutte, hij wil nu echt het goed doen, Nederland helpen (dit zien mensen en levert hem meer macht op dan ooit). 

          Daarom start ik met een training Personal Mindful Branding op 3 juni 2020 – volg mij om op de hoogte te blijven.  

            Je mag op je gevoel vertrouwen

            Je mag op je gevoel vertrouwen

            Ergens voel ik wel dat dit het niet is, maar ja…” zei een klant die ik (online) coach tegen mij. Mag je hierop vertrouwen? 

            Het antwoord is volmondig: ja, maar ik deed het ook jarenlang niet. Ik vond dat ik niet op mijn gevoel, mijn intuïtie, kon bouwen, want dat leer je op je werk, op school en in je opvoeding. “Leuk je gevoel”, zeggen ze dan, maar het gaat om argumenten, ratio en logica. De rest, daarmee doelend op wat je voelt, dat doet er niet toe, maar dat werkte niet voor mij. 

            Mijn gevoel was voor mij een hele duidelijke richtsnoer voor als er dingen niet in de haak zijn. Ik voel wanneer dingen niet lekker lopen. Ik voel wanneer ik niet lekker in mijn vel zit. Dan ga ik op zoek naar dingen die niet lekker voelen. Wanneer ik die uit mijn leven ‘verwijder’ dan voelt het weer lekker. Dan stroomt het weer. Welke ratio zit hierachter? Niet, maar het werkt. Ik voel mij lekkerder in mijn vel. 

            Taboe

            Het is alleen zo’n taboe. Varen op je gevoel. Vandaar de opmerking van mijn coachingsklant “Ergens – dan weet ik het al – voel ik dat dit het niet is, maar ja…”. Wat blijkt, zij voelt dat ze nog iets wil, dat ze iets wil doen, al is ze al 60 jaar. Zij heeft geen zin om thuis te zitten, ze voelt dat en ze weet dat ze iets wilt, maar ja, wat? 

            Ergens moet ik daar dan wel op lachen. Het zijn dezelfde vragen waar mijn klanten van in de twintig mee aankomen. Ik voel dat dit werk niet het juiste is, dat het er niet echt toe doen, maar ja, wat dan wel? Dat zijn de vragen waarmee ze komen. Hoe mooi is dat? Dat het eigenlijk niet uitmaakt hoe oud we zijn. We voelen allemaal dat het soms niet klopt, maar er dan op varen, dat is zo lastig en mag dat wel? 

            Laten we dat nu eens allemaal tackelen, ja, je mag varen op je gevoel. Daarna kan je altijd nog met ratio erbij besluiten nemen. Ik zeg niet dat je meteen je werk moet opzeggen, maar als je gevoel zegt dat je niet met het juiste werk bezig bent dan is dat wel iets om te onderzoeken. Al is er rationeel geen reden om ermee aan de slag te gaan, mooi inkomen, fijne collega’s, etc. 

            Wat is gevoel eigenlijk?

            Wat is gevoel eigenlijk? Uiteindelijk zit het in onze hersenen. Onze gedachten, gevoelens en acties zijn aan elkaar verbonden. In de hersenen krijg je bijvoorbeeld een fijn gevoel wanneer je op vakantie op het strand zit een biertje te drinken. Dit gevoel is fijn en wanneer je de volgende keer een strand op loopt dat voel je je al fijn zonder het biertje, want je krijgt meteen het gevoel van de vorige keer terug. Dit komt omdat dingen zeker wanneer we ze vaker doen aan elkaar verbonden worden. Met hele mooie gevoelens tot gevolg, maar je kunt jezelf ook negatieve gevoelens aanleren. 

            Ik volg zelf een NLP opleiding en daar leren we veel over de hersenen. Daar leer ik zo ontzettend veel van. Hoe belangrijk onze hersenen zijn op ons leven en hoe we ons voelen. Ik weet nu dat we veel dingen onszelf aanleren, maar daarmee kunnen we het ook weer afleren, want het zijn verbindingen in onze hersenen die we zelf hebben aangelegd.

            Ik zie het als een soort wegen. Tandenpoetsen moet een ware snelweg zijn in je hersenen want dit pad loop je twee keer per dag, maar sommige mensen hebben ook snelwegen met negatieve gevoelens. Deze wegen kan je doorbreken. Dat is wat je als het ware doet met NLP. Je maakt nieuwe wegen aan of zorgt dat je de weg kwijt raakt op je oude pad. 

            Het idee dat je oude wegen ook kunt vergeten vind ik een hele fijne gedachte. Dingen in het leven zijn niet voor eeuwig. Een fijn gevoel niet, maar ook een vervelend gevoel niet. Dingen komen en gaan. Met dat gegeven is het leven eenvoudiger. Wanneer je geloofd dat jij nu eenmaal negatief bent of slecht bent of wat dan ook, dan is dat waarheid, omdat je elke dag weer op die snelweg loopt, maar wat als ik je vertel dat we die weg gewoon kunnen vergeten. Lekker toch? 

            Kan je ooit niet voelen?

            Voelen word vaak ook onderschat, want willen we rijk zijn? Of gaat het om het gevoel dat we hebben wanneer we veel geld hebben en de keuzes kunnen maken die we willen maken? Gaat het niet om het gevoel? Sporten we voor het gevoel dat we hebben na het sporten, dat we slank zijn en dat we ‘goed’ bezig zijn? Of gaat het alleen om het slanke lichaam? Precies, het gaat om het gevoel wat je daarbij hebt. Het gaat niet om de fysieke dingen die je nastreeft, het gaat om de gevoelens die je daarbij voelt. 

            Voor mij is het leven dan ook gevoel. Geluk is een gevoel. Een gelukkig leven is in mijn ogen een leven waarin je meer momenten in het leven gelukkig en verbonden voelt dan momenten waarop dat niet zo is. In het boek De Tweede Berg van David Brooks (aanrader) stelt hij ook dat de meeste mensen niet uit elkaar gaan omdat ze ruzie hebben, nee, het gaat om de momenten dat ze met elkaar verbonden voelen. Die nemen op een moment zo significant af dat mensen zich alleen voelen in een relatie. Al lig je dan elke avond naast elkaar, in gedachten ben je mijlenver van elkaar. 

            Liefde

            Het deed mij verdriet om passages te lezen over mensen die elkaar verloren in een relatie. “Mijn liefde is aan het verdwijnen; mijn hart voelt alsof hij erover heen loopt en het lijkt hem niet te schelen…”, “mijn persoonlijkheid is afgewezen…het heeft mij voor altijd veranderd… ik heb een aantal jaren geleefd zonder een enkele persoonlijkheid.” Ik weet dat dit niet alleen voor een enkeling geldt, dit zijn meer mensen die zich alleen voelen en misschien ook wel echt alleen zijn of ze nu wel of geen relatie hebben.  

            David Brooks noemt het voorbeeld dat je aan tafel zit om de krant te lezen. Je partner komt binnen en wijst je op de boom buiten die in bloei staat. Je kunt op dat moment kiezen. Je kunt zeggen dat je de krant aan het lezen bent en of de ander je niet wilt storen. Of je kunt zeggen – ook al vind je de boom niet interessant – “o ja, ik zie het”. Dat laatste is een erkenning van gevoelens. Het eerste een afwijzing. Wanneer de afwijzingen op lange termijn groter zijn dan de erkenning van gevoelens en gedachten dan is het einde relatie. Dat is een (of de) reden dat mensen uit elkaar groeien en (soms) uit elkaar gaan. Niet de ruzie om dingen waarmee je het oneens bent, maar het negeren en erkennen van elkaars gevoel(swereld). 

            En wat in het leven is geen gevoel? Ik heb bij alles wat ik zie, hoor, ruik een gevoel. Het ontkennen van gevoel of het idee dat je er niet op mag vertrouwen vind ik onzin. Je gevoel is een fantastisch instrument, de perfecte richtingwijzer in het leven om te ontdekken wat je echt te doen hebt op aarde. Ik maak het maar even groot, maar dat geloof ik echt. Die vrouw die ik sprak. Zij wist heel goed wat ze niet wilde, maar niet wat wel. Ik gaf haar een advies. Dat weet je wel. Je gevoel geeft het al aan, maar je probeert een gevoel te vangen met ratio. Dat gaat niet. Je gevoel vang je onder de douche, in meditatie, buiten in het zonnetje wanneer je voor je uit staart. Niet voor (of zeg je achter?) je computer of wanneer je op je telefoon zit. Dit is absoluut een oproep tot een kleine media-detox

            “Ergens voel ik wel dat dit het niet is, maar ja…” Wat een mooi begin is dat. De wereld ligt aan haar voeten. Dit is het niet en haar gevoel weet al wat het is, nu dat gevoel nog de ruimte geven. Toelaten dat gevoel belangrijk is. Dat gevoel je beste raadgever is, meer dan elk ander persoon ooit in je leven zal zijn. Volg je gevoel, waar wacht je nog op?

            De wetten waarin ik geloof

            De wetten waar ik in geloof 

            De wetten waarin ik geloof, naast The Rules Of Life, zijn er een aantal en ik besef mij te weinig dat deze niet vanzelfsprekend zijn voor mensen. Het drong pas recent weer tot mij door toen ik het over verandering had met mensen. Wist ik een voorbeeld waar ik moeite had met een verandering? Nee. Eigenlijk niet. Ik hou van veranderingen zelfs.

            Zelfs Corona is er gewoon, het is een feit, niet goed of slecht. Dit klinkt misschien gek, maar staat mijn wereld op zijn kop? De samenleving staat op zijn kop en ik heb natuurlijk geen kinderen, wat helpt, want dan is mijn verandering minder groot. Ik ben zzp-er, dus mijn leven was al ongeordend, dus nee, het is geen onwijze verandering, maar dat is het niet: het is mijn manier van kijken dat het gemakkelijker maakt om met het leven – wat een constante verandering is, maar daarover zo meer – om te gaan.

            Ik heb de dingen waarin ik geloof, mijn waarheden, opgesteld waar ik oprecht in geloof en waar ik mee leef. Ik weet niet of het waar is, voor mij wel, maar je hebt zelf een goed stel hersenen, dus bepaal het vooral voor jezelf. Sinds ik leef met deze wetten is het leven wel eenvoudiger en ik zal je ook uitleggen waarom. 

            1. Alles is er al 

            Een is: alles is er al. Dit lijkt heel stom, maar zoveel mensen zijn op zoek naar iets, naar hun passie, naar een briljante ingeving, weet ik het. Het feit is, het is er al, maar je geeft het niet de ruimte om tot je te komen wanneer je in de ratio blijft zitten. Waarom krijgen de meeste mensen een goed idee onder de douche? Precies, omdat ze niet in hun ratio zitten, maar in hun flow. Ik probeer niets vanuit mijn ratio te doen, ik wil vanuit mijn flow werken. Dat lukt niet altijd, maar wanneer ik vanuit daar werk, dan werkt het, dan vliegt de tijd en heb ik lol in wat ik doe. Hoe je in de flow komt? Daar zal ik nog eens een blog aan besteden, maar dat is niet voor nu. 

            2. Geen labels

            Twee. Er is geen goed of fout. Mensen labelen alles als goed, slecht, saai, leuk en ga zo maar door, maar dit is een van de dingen die ik leerde in mijn Vipassana meditatie; er is geen goed of slecht. Dingen gebeuren gewoon. Er is geen fout of goed. Het is er. Dat is ook een manier om te kijken naar Corona. Het is niet goed of slecht. Doutzen Kroes noemde Corona een zegen voor de natuur en kreeg honderden mensen over zich heen, in haar geval misschien zelfs wel meer mensen, die allemaal vonden dat ze dat niet kon zeggen want zij vonden het ‘niet goed’ oftewel slecht. Hier kan ik niets mee. Er is geen goed of slecht. Het is er. Punt. Vanuit daar bekijk ik elke situatie. 

            3. Intentie telt

            Drie. Intentie is de belangrijk. Dit heb ik van Oprah geleerd. Zij stelde aan iedereen die in haar show kwam de vraag wat hun intentie was om langs te komen. Dan zei haar team dat Tom Cruise kwam en dan vroeg ze het ook. Hun reactie was “omdat hij Tom Cruise is,” maar ze heeft gelijk, dat is geen reden. Waarom doe je iets? Wat wil je neerzetten op deze aarde? Wat wil je doen? Hoe wil je dat mensen je herinneren? Dat hoeft niet iets groots te zijn. Een goed mens zijn of ‘vriendelijk’ is een prima antwoord wat mij betreft, maar dit bepaal je natuurlijk ook helemaal zelf. 

            4. Verandering is de enige constante

            Vier. “Change is the only constant,” zei Napoleon Hill en zo is het wat mij betreft. Dit leerde ik ook in de Vipassana meditatie, alles komt en gaat. De bomen, de natuur, dieren, mensen. Wij allemaal komen en gaan. Emoties komen en gaan. Corona komt en gaat. Het hele leven, alles op de aarde en in het heelal komt en gaat. De hele melkweg is een komen en gaan van sterren, planeten en weet ik wat er nog meer is. Dat is een ding dat we zeker weten. Je komt en je gaat. Emoties komen en gaan. Dat is voor mij vaak een enorme troost wanneer ik mij niet goed voel. Ik weet dat komt en gaat. Het nadeel is dat leuke dingen ook komen en gaan, maar dat is zoals het is. Alles is er al, weet je nog. Dit is het. In zoveel liedjes en teksten word het genoemd. Is dit alles, zong Doe Maar. Ja, dit is alles en het enige wat we zeker weten is dat er een dag is dat we weer gaan en dat alles in het leven zo werkt: het komt en het gaat. 

            5. Verzetten heeft geen zin

            Vijf, go with the flow. Ik zei het al eerder. Verzetten heeft geen zin. Deins mee op de golven die er zijn en maak er het beste van. Veel mensen die mij kennen noemen mij altijd heel relaxt, precies, omdat ik hierin geloof: just let it be. Go with the flow. Het is er. Het gaat weer weg en tot die tijd maken we het er beste van. Label het niet. Als ik dit zo bekijk is dit een perfecte combinatie om ook naar Corona te kijken. Het is er. Het gaat weer weg en tot die tijd maken we het er beste van. Label het niet. 

            Energie, hoe werkt dat eigenlijk?

            Energie, hoe werkt dat eigenlijk?

            “Dat lijkt mij nou wel interessant om te weten, hoe energie werkt,” zei een vriend tegen mij. Hm, ik moest even denken. Onlangs toen ik het probeerde uit te leggen kwam het niet goed over vond ik zelf, de volgende dag werd het door mijn eigen vrienden in twijfel getrokken. Vervelend vond ik zelf en dit motiveert mij niet om het te vertellen, sterker nog, het weerhoud mij om deze blog te schrijven, maar ik besef mij dat ik er elke dag mee leef en er veel gebruik van maak: ferquenties, hersenferquenties, energie en voelen.

            Hoe dit allemaal met elkaar te maken heeft zal ik proberen hier uit te leggen. Help mij vooral waar het niet duidelijk is (PM mij), dan vul ik het aan, omdat dit werkt en wanneer jij dit ook doorhebt zal jij je zoveel beter voelen. Ik durf wel te stellen dat ik mij een ander mens voel sinds ik meer mediteer, sinds ik mij bewust ben van mijn eigen energie, die van anderen en hoe ik mijn eigen energie omhoog krijg waardoor ik mij beter voel.

            Wetenschappelijk bewijs

            Onzin? Nee hoor, sterker nog, het is allemaal wetenschappelijk bewezen en niet door een vage universiteit en eenmaal, nee, vaak en door de beste universiteiten in de wereld. 

            Onze hersenen hebben golven, Beta, Alpha en Theta. Dat weten we omdat we mensen in de een scanner hebben gelegd en hun hersengolven zijn gaan meten. Van de monniken uit de Himalaya tot aan de ‘gewone ziel’ (wie dat ook mag zijn). 

            Iemand die ik veel lees en bewonder op dit gebied is Joe Dispenza. Anderen die ik ook volg zijn Greg Bradon en Deepak Chopra (die laatste is bij velen wel bekend). Joe heeft in zijn boek ‘Becoming Supernatural’ een grafiek staan waarin je golflengtes staan, maar een simpel google search levert hetzelfde op. Talloze grafieken waarin de golflengtes van de hersenen verbonden zijn aan emoties. Joe heeft een bijzonder verhaal. Hij was ooit ziek en door de artsen al afgeschreven, maar hij liet het er niet bij zitten en heeft door middel van meditatie, gezond eten, vitaminen en bewegen zichzelf genezen. Sindsdien is hij op een missie ons te vertellen over de effecten van mediteren, onze hersenen en eigenlijk alles wat met de body en mind te maken heeft. 

            Ferquenties omhoog krijgen?

            Hier komt de sleutel: het mooiste is dat het ook andersom werkt, je kunt door dankbaarheid bijvoorbeeld je golflengte omhoog krijgen. Wat ik ‘vroeger’ altijd een simpele oefening vond om drie dingen op te schrijven waarvoor je dankbaar bent word dan ineens heel zinvol: je brengt je ferquencie en daarmee je gevoel – hoe jij je daadwerkelijk in je vel voelt – omhoog.

            Is het zo simpel? Ja, eigenlijk wel. Ik vertelde mijn vrienden dat ik dit gebruik in mijn yogalessen. Grote skepsis, maar het is waarheid voor mij: ik voel wanneer ik iedereen dankbaarheid laat zijn voor dingen in het leven dat de vibratie in de ruimte omhoog gaat. Het kan placebo zijn, maar hé, dan werkt het dus ook. Niet alleen voor mij, het zijn die lessen waarin ik hier aandacht aan besteed dat ik de meeste complimenten krijg. Mensen zeggen vaak “het is net alsof ik een massage heb gehad”. Precies, je bent in een andere wereld. Op een andere golflengte. Dat voelt lekker. 

            Waarom doen we het dan niet allemaal?

            Wanneer het simpel is, waarom doen we het dan niet allemaal? Tja, dat vraag ik mij ook wel eens af, maar ik denk dat het met een aantal zaken te maken heeft.

            Een, we kunnen niet meer voelen. We leren niet meer om te luisteren naar ons lichaam, zie alleen al het aantal mensen wat zichzelf voorbij rent, burn-outs krijgt of vaak ziek is. Je word niet ineens ziek (Corona laat ik even buiten beschouwing), vaak geeft je lichaam eerdere signalen af, maar je negeert ze, omdat je niet geleerd hebt om op je lichaam te vertrouwen. Om je lichaam serieus te nemen. 

            Twee, we leiden onszelf constant af. Dit heeft natuurlijk te maken met één, want doordat we onszelf bezig houden, hoeven we niet te voelen. Voelen kan namelijk ook vervelend zijn en dat willen we liever niet in een Insta-samenleving waar natuurlijk alles perfect is. Ik overdrijf een beetje, maar het idee om eens te voelen dat het slecht met je gaat, dat er gewoon laten zijn, dat vinden we lastig en leren we ook nergens. Elk kind word getroost wanneer het slecht gaat zodat het zich snel beter gaat voelen, maar misschien is het wel eens goed om te zeggen dat het oké is om je slecht te voelen. Je hoeft niet meteen iets te doen, Netflix te kijken of te gaan drinken wanneer je je slecht voelt. Ga eens zitten en voel eens hoe dat voelt. Wanneer heb jij dit (voor het laatst) gedaan?

            Drie, het geloof in energie. Wanneer je er niet in geloofd dan is het ook lastig om dit te voelen. Ik heb zelf een paar hele bijzondere ervaringen met energie gehad. Een reiki sessie in India die echt heel krachtig was, maar ook in Nederland ken ik mensen die met energie werken en wanneer ik bij hen ben, wow. Ik voel de energie door mij heen. Niet uit te leggen en als ik heel eerlijk ben wil ik dat ook niet uitleggen, omdat het niet is zoals het ‘hoort’. Mensen denken dat het onzin is en kwakzalverij, en die zullen er ongetwijfeld ook zijn, maar dat maakt dat er energie bestaat nog niet minder waar. 

            Vier, mensen weten het gewoonweg niet. Ze weten niet dat er nog een hele wereld is die je niet ziet, die je wel kunt voelen en dat je dat kunt gebruiken om je beter te voelen. Wanneer je dat gaat ontdekken dan gaat er een wereld voor je open. Dat kan ik je wel vertellen. Voor mij in ieder geval wel. 

            Hoe dan?

            Dat is vijf, want ‘hoe dan’ is niet eenvoudig. Er gaat tijd over heen voordat je beter gaat voelen. Ik doe al jaren yoga en mediteer en ben er inmiddels vrij goed in geworden om te voelen. Ik vind het ook lastig om in te denken hoe het ooit was om mij niet zo te voelen als dat ik mij nu doe. En daarom moet ik wellicht niet zo hard zijn naar mijn vrienden, je kunt niet weten wat je nog nooit gevoeld hebt. 

            Voor mij is dit waarheid, voor Joe ook (gelukkig, dan ben ik niet alleen) en voor zoveel anderen ook, maar het moeilijke vind ik dit om uit te leggen. Het is allemaal mogelijk, jij kunt je ook zo voelen, het is dichter bij de natuur, dichterbij jezelf, maar ja, het is net als een goed dieet: het kost tijd en geduld. Met één keer mediteren ben je er niet, het is de herhaling, keer op keer weer terug naar je gevoel, naar wie je bent, wat je voelt, je bewust worden wie je daadwerkelijk bent, dan pas ga je heel langzaam voelen hoe jij je voelt. Wanneer je dit voelt dan kan je gaan ‘spelen’ met dit gevoel en dat is magisch. Ik heb er geen andere woorden voor en daar laat ik het ook bij. 

            Hoe werkt energie dan? Was de vraag van mijn vriend. Tja, precies weet ik het ook niet. Het is zoals de radio of de zee. Vol met golven. Ik vind het vooral interessant dat we ze kunnen beïnvloeden en ons daardoor beter kunnen voelen. Hoe het verder werkt, dan zou ik echt het boek van Joe er weer bij moeten pakken, dus wanneer je het écht wilt weten zou dat mijn aanrader zijn: Joe Dispenza – Becoming Supernatural. 

            Tips: yoga, meditatie, voor je uit staren, media-detox, accepteren van de situatie zoals die is (goed of slecht), dingen niet proberen te kwalificeren als goed of slecht (alles is er gewoon), schrijven en een kleine oefening zoals opschrijven waarvoor je dankbaar bent kunnen allemaal helpen om dichter bij je gevoel te komen.