Waar gaat mijn boek over?

24 mei 2020

Waar gaat mijn boek over?

Ja, goede vraag, over politiek antwoord ik vaak, maar daar nemen mensen geen genoegen mee en dat is maar goed ook zeg ik met een glimlach. Ja, de waarover en waarom – een betere vraag trouwens – is en zijn goede vragen waar ik ergens diep van binnen het antwoord wel op weet, maar dat niet aan de oppervlakte ligt.

Oké, het gaat over politiek. Wat dan in de politiek? Dat ik denk en geloof dat de politiek anders kan.

Twee werelden bij elkaar brengen

Alles moet nog duidelijker worden, maar ik zit nu te denken aan een stuk eigen verhaal, waar kom ik vandaan en wat heb ik meegemaakt waardoor ik geloof dat het anders kan. Kortom, waarom heeft u bron de waarheid in pacht of denkt zij dat te hebben? Ik geloof sowieso niet in de absolute waarheid, wel in verschillende visies. Dit is dan de mijne. Of eigenlijk de mindfulness-visie (zo noem ik het dan maar even kort-door-de-bocht) en de politieke visie die ik in mijnzelf bij elkaar zie komen en waarvan ik denk dat ze te verenigen zijn, maar dat nu ab-so-luut niet zijn.

Het gaat om de beleving van de politicus

Ik ga dan in op de belevingswereld van de mensen die erin zitten, want dat zijn de mensen die ik begeleid en die ik ook wil helpen om de cultuur te veranderen. De politieke visie is daarvoor voor mij minder van belang. De grens heb ik gesteld op democratische waarden, dus het uitsluiten van mensen om deel te nemen aan een democratie is voor mij een brug te ver. Verder kan je wat mij betreft heel veel vinden. Van een nieuwe berg in het midden van Nederland tot het oneindig veel geld pompen in de economie nog even los welke van die ideeën een goed idee zijn.

Politieke cultuur

Wanneer ik het heb over een politieke cultuur, een spel, het ego van de mensen in de politiek dan kan ik niet ontkomen om te praten over het politieke systeem. Daar spelen politieke partijen een belangrijke rol, de top daarin vooral, want die bepalen een hoop wat er gebeurd in de politiek en ook wie er tot toe wordt gelaten. Of je moet een eigen politieke partij oprichten, maar dat is niet interessant wanneer je geen nieuwe stroming in de politiek weet aan de boren. Ik durf nu al de voorspelling aan dat De Partij voor de Toekomst (ja die van Henk Krol) weinig kans van slagen heeft. Hij heeft geen nieuw standpunt of andere richting. Met geluk en mazzel haalt hij hooguit 1 zetel, maar ik zet in op 0.

Het gaat al mis voordat je erin gaat

Ik zie een probleem in het systeem om erin te komen. Om in de politiek te komen, want daar kom je alleen in wanneer je de mensen kent die erin zitten. En daar zie ik dat mensen gaan afspreken met die mensen om een netwerk op te bouwen. Slim, maar in hoeverre behouden zij daarbij hun eigen identiteit. Dat vraag ik mij af. En daar begint al wat veel kiezers niet leuk vinden; politici die alleen anderen naar de mond praten. 

Why?

Daar komen een aantal andere dingen bij. Waarom zit je in de politiek? Ook iets wat niet veel politici weten en dus waaien ze snel met alle winden mee. En denken ze dat ze voor heel Nederland in de politiek. Nou ik weet het niet, maar Henk Krol (hij lijkt me best aardig, maar het is gewoon een perfect voorbeeld) zit er niet voor mij wanneer hij allerlei voorstellen doet over het pensioenstelsel. Zo voel ik dat in ieder geval niet, maar ik zal eerlijk zijn, ik heb niet al zijn voorstellen onder de loep genomen. Ik denk ook dat je zeker er niet voor iedereen moet willen zijn, want met dat je er voor iedereen bent, ben je er dus voor niemand. Dan bereik je dus niets.

Wat ik heb geleerd

En dan gaat mijn boek verder over dingen die ik heb geleerd in de politiek, zoals dat je nooit met een schone lei in de politiek komt. Er zitten al mensen die dingen hebben meegemaakt en doordat politiek vaak persoonlijk is of word heeft dat invloed op jou of je nu wilt of niet.

Ego

Dan nog een stuk over het ego. Hoe dat werkt en hoe ik over ego denk, iets met dat je niet je ego en gedachten bent. Echt niet.

Onveilig

En ik wil een stuk over dat het niet veilig is in de politiek. Doordat het een wedstrijd is, is iedereen te allen tijde, je vijand. Dat doet iets met mensen. We hebben onze mond vol over dat kinderen veilig moeten kunnen opgroeien, maar volwassen die 24/7 in een onveilige politieke omgeving rondlopen is prima. Alsof dat niest met je doet. Ik weet niet of jullie wel eens met politici praten – ik wel – en o man, de achterdocht en het cynisme bij de meeste is heel groot. Ook onrealistisch groot in mijn ogen. Alles is zwart, ze denken dat iedereen een dubbele agenda heeft en ondertussen voelen ze zich denk ik redelijk machteloos, maar durven ze dat nooit toe geven. 

En dan nog dit…

Ja, over dat alleen zijn, alles zwart zien – al is het alleen al doordat je de hele dag negatief nieuws tot je neemt – dat drijft mij zeker ook om iets over te zeggen.

Dan nog een stuk over seksisme wat echt belachelijk groot is in de politiek. Of dat nou iets met macht te doen heeft? Ik weet het niet, maar ik kan het niet onbesproken laten. Al is het maar om de idiote voorbeelden te kunnen noemen, haha, nu al zin in.

Dan nog iets over kwetsbaarheid, gevoel en het idee dat je 100% op de hoogte moet zijn voordat je iets kan zeggen over een onderwerp – iets wat veel tegenhoudt om de politiek in te gaan.

Nou ja, dat dus. 

Waar gaat mijn boek over?

Zeg jij het maar, wat moet ik antwoorden wanneer ik deze vraag krijg?