Je mag op je gevoel vertrouwen

Ergens voel ik wel dat dit het niet is, maar ja…” zei een klant die ik (online) coach tegen mij. Mag je hierop vertrouwen? 

Het antwoord is volmondig: ja, maar ik deed het ook jarenlang niet. Ik vond dat ik niet op mijn gevoel, mijn intuïtie, kon bouwen, want dat leer je op je werk, op school en in je opvoeding. “Leuk je gevoel”, zeggen ze dan, maar het gaat om argumenten, ratio en logica. De rest, daarmee doelend op wat je voelt, dat doet er niet toe, maar dat werkte niet voor mij. 

Mijn gevoel was voor mij een hele duidelijke richtsnoer voor als er dingen niet in de haak zijn. Ik voel wanneer dingen niet lekker lopen. Ik voel wanneer ik niet lekker in mijn vel zit. Dan ga ik op zoek naar dingen die niet lekker voelen. Wanneer ik die uit mijn leven ‘verwijder’ dan voelt het weer lekker. Dan stroomt het weer. Welke ratio zit hierachter? Niet, maar het werkt. Ik voel mij lekkerder in mijn vel. 

Taboe

Het is alleen zo’n taboe. Varen op je gevoel. Vandaar de opmerking van mijn coachingsklant “Ergens – dan weet ik het al – voel ik dat dit het niet is, maar ja…”. Wat blijkt, zij voelt dat ze nog iets wil, dat ze iets wil doen, al is ze al 60 jaar. Zij heeft geen zin om thuis te zitten, ze voelt dat en ze weet dat ze iets wilt, maar ja, wat? 

Ergens moet ik daar dan wel op lachen. Het zijn dezelfde vragen waar mijn klanten van in de twintig mee aankomen. Ik voel dat dit werk niet het juiste is, dat het er niet echt toe doen, maar ja, wat dan wel? Dat zijn de vragen waarmee ze komen. Hoe mooi is dat? Dat het eigenlijk niet uitmaakt hoe oud we zijn. We voelen allemaal dat het soms niet klopt, maar er dan op varen, dat is zo lastig en mag dat wel? 

Laten we dat nu eens allemaal tackelen, ja, je mag varen op je gevoel. Daarna kan je altijd nog met ratio erbij besluiten nemen. Ik zeg niet dat je meteen je werk moet opzeggen, maar als je gevoel zegt dat je niet met het juiste werk bezig bent dan is dat wel iets om te onderzoeken. Al is er rationeel geen reden om ermee aan de slag te gaan, mooi inkomen, fijne collega’s, etc. 

Wat is gevoel eigenlijk?

Wat is gevoel eigenlijk? Uiteindelijk zit het in onze hersenen. Onze gedachten, gevoelens en acties zijn aan elkaar verbonden. In de hersenen krijg je bijvoorbeeld een fijn gevoel wanneer je op vakantie op het strand zit een biertje te drinken. Dit gevoel is fijn en wanneer je de volgende keer een strand op loopt dat voel je je al fijn zonder het biertje, want je krijgt meteen het gevoel van de vorige keer terug. Dit komt omdat dingen zeker wanneer we ze vaker doen aan elkaar verbonden worden. Met hele mooie gevoelens tot gevolg, maar je kunt jezelf ook negatieve gevoelens aanleren. 

Ik volg zelf een NLP opleiding en daar leren we veel over de hersenen. Daar leer ik zo ontzettend veel van. Hoe belangrijk onze hersenen zijn op ons leven en hoe we ons voelen. Ik weet nu dat we veel dingen onszelf aanleren, maar daarmee kunnen we het ook weer afleren, want het zijn verbindingen in onze hersenen die we zelf hebben aangelegd.

Ik zie het als een soort wegen. Tandenpoetsen moet een ware snelweg zijn in je hersenen want dit pad loop je twee keer per dag, maar sommige mensen hebben ook snelwegen met negatieve gevoelens. Deze wegen kan je doorbreken. Dat is wat je als het ware doet met NLP. Je maakt nieuwe wegen aan of zorgt dat je de weg kwijt raakt op je oude pad. 

Het idee dat je oude wegen ook kunt vergeten vind ik een hele fijne gedachte. Dingen in het leven zijn niet voor eeuwig. Een fijn gevoel niet, maar ook een vervelend gevoel niet. Dingen komen en gaan. Met dat gegeven is het leven eenvoudiger. Wanneer je geloofd dat jij nu eenmaal negatief bent of slecht bent of wat dan ook, dan is dat waarheid, omdat je elke dag weer op die snelweg loopt, maar wat als ik je vertel dat we die weg gewoon kunnen vergeten. Lekker toch? 

Kan je ooit niet voelen?

Voelen word vaak ook onderschat, want willen we rijk zijn? Of gaat het om het gevoel dat we hebben wanneer we veel geld hebben en de keuzes kunnen maken die we willen maken? Gaat het niet om het gevoel? Sporten we voor het gevoel dat we hebben na het sporten, dat we slank zijn en dat we ‘goed’ bezig zijn? Of gaat het alleen om het slanke lichaam? Precies, het gaat om het gevoel wat je daarbij hebt. Het gaat niet om de fysieke dingen die je nastreeft, het gaat om de gevoelens die je daarbij voelt. 

Voor mij is het leven dan ook gevoel. Geluk is een gevoel. Een gelukkig leven is in mijn ogen een leven waarin je meer momenten in het leven gelukkig en verbonden voelt dan momenten waarop dat niet zo is. In het boek De Tweede Berg van David Brooks (aanrader) stelt hij ook dat de meeste mensen niet uit elkaar gaan omdat ze ruzie hebben, nee, het gaat om de momenten dat ze met elkaar verbonden voelen. Die nemen op een moment zo significant af dat mensen zich alleen voelen in een relatie. Al lig je dan elke avond naast elkaar, in gedachten ben je mijlenver van elkaar. 

Liefde

Het deed mij verdriet om passages te lezen over mensen die elkaar verloren in een relatie. “Mijn liefde is aan het verdwijnen; mijn hart voelt alsof hij erover heen loopt en het lijkt hem niet te schelen…”, “mijn persoonlijkheid is afgewezen…het heeft mij voor altijd veranderd… ik heb een aantal jaren geleefd zonder een enkele persoonlijkheid.” Ik weet dat dit niet alleen voor een enkeling geldt, dit zijn meer mensen die zich alleen voelen en misschien ook wel echt alleen zijn of ze nu wel of geen relatie hebben.  

David Brooks noemt het voorbeeld dat je aan tafel zit om de krant te lezen. Je partner komt binnen en wijst je op de boom buiten die in bloei staat. Je kunt op dat moment kiezen. Je kunt zeggen dat je de krant aan het lezen bent en of de ander je niet wilt storen. Of je kunt zeggen – ook al vind je de boom niet interessant – “o ja, ik zie het”. Dat laatste is een erkenning van gevoelens. Het eerste een afwijzing. Wanneer de afwijzingen op lange termijn groter zijn dan de erkenning van gevoelens en gedachten dan is het einde relatie. Dat is een (of de) reden dat mensen uit elkaar groeien en (soms) uit elkaar gaan. Niet de ruzie om dingen waarmee je het oneens bent, maar het negeren en erkennen van elkaars gevoel(swereld). 

En wat in het leven is geen gevoel? Ik heb bij alles wat ik zie, hoor, ruik een gevoel. Het ontkennen van gevoel of het idee dat je er niet op mag vertrouwen vind ik onzin. Je gevoel is een fantastisch instrument, de perfecte richtingwijzer in het leven om te ontdekken wat je echt te doen hebt op aarde. Ik maak het maar even groot, maar dat geloof ik echt. Die vrouw die ik sprak. Zij wist heel goed wat ze niet wilde, maar niet wat wel. Ik gaf haar een advies. Dat weet je wel. Je gevoel geeft het al aan, maar je probeert een gevoel te vangen met ratio. Dat gaat niet. Je gevoel vang je onder de douche, in meditatie, buiten in het zonnetje wanneer je voor je uit staart. Niet voor (of zeg je achter?) je computer of wanneer je op je telefoon zit. Dit is absoluut een oproep tot een kleine media-detox

“Ergens voel ik wel dat dit het niet is, maar ja…” Wat een mooi begin is dat. De wereld ligt aan haar voeten. Dit is het niet en haar gevoel weet al wat het is, nu dat gevoel nog de ruimte geven. Toelaten dat gevoel belangrijk is. Dat gevoel je beste raadgever is, meer dan elk ander persoon ooit in je leven zal zijn. Volg je gevoel, waar wacht je nog op?

Lees ook mijn andere blogs